28 jan 2012 Union Veteranen - Juliana 3-2

Sommigen kenden de cartoon niet, dus snapten de grap niet. Die eerst even:

Nazit
Kortom waar ging het allemaal over? Pfff eh… over Barry die op z’n 99^ste zijn laatste sliding inzet en eindigt in de boarding - over de Vets die de beoogde bestuursmeerderheid gaan halen - over Stan die een droomtransfer naar Juliana maakt - over Leo die graag een nieuwe Olympia met flesje correctielak wil - over Marcel die de rookclub geen bal meer aan vindt - over Fred die de boodschap wel wil overbrengen - over Adolf die wordt afgevoerd van de reservelijst - over Pieter die d’r ook wel klaar mee is - over Jo die mot mot blieve - over Emiel die beter naar naar Jo mot luustere - over John die wil weten wat de boodschap is - over Jeroen die niet weet of hij een smoking, een sweater of een kiel aan moet naar de pronkzitting - over Jos die de koninklijke weg wil bewandelen - over de waardering voor onze medespelers die om welke reden dan ook niet kunnen spelen maar tòch iedere week hun team komen steunen - over hoe je het beste een bal kunt swaffelen -over alles en niets, kortom, over hier en gunter èn… over de terechte 3 - 2 winst tegen Juliana. Ha!
 

Knap
Ja, want Juliana had een paar twintigers in de selectie lopen. En ze hadden de eerste helft de zaken goed voor elkaar. Maar dat was optisch, want rekenkundig gezien kregen ze geen kansen en Union counterde er vrolijk op los, gestuurd vanuit het volgens Cees sterkst denkbare middenveld te weten hijzelf en Leo (biertje voor Cees). Nou heeft Cees klaar zicht op voetbal, dus na 10 minuten kapte Leo in hun 16 de bal op zijn linkerbeen, waarop Marcel leep dacht ‘laat ik ‘m dus maar met rechts binnenschieten’: 1 - 0. Cees scoorde een soortgelijke, wel met links en zorgde zo voor de 2 - 1 ruststand. Maar in de tussentijd scoorde Juliana de gelijkmaker uit een volgens Barry Vlagmans afzichtelijke buitenspelpositie. Ook de Union-bank protesteerde heftig, maar Jo overrulede alle bezwaren en wees naar de middenstip (waar hij toevallig nèt vlak bij stond). Fred hielp ons later uit de droom en legde uit dat Jo het goed gezien had.

Rust
In de kleedkamer troffen wij een blad thee aan. Da’s beter dan een theeblad.

Na rust
Wij waren vanaf acquit duidelijk de upperdog, we streelden bij tijd en wijle het oog, we leverden ook onnozele ballen in, maar we kregen corner na corner en herhaalde kansen. Uit de minste kans scoorde Emiel 3 - 1, met een kiezelhard rollertje in de benedenhoek.

Gelopen race
Ja, dat zou je denken, maar nadat Hennie een te late sliding inzette op Dinges en Dinges bijna fysiek werd tegen Hennie (hetgeen Dinges op de valreep niet deed en dat was mazzel voor Dinges, zonder het zelf te weten), gingen wij licht geïmponeerd achteruit lopen foeballe. Dat blaffende honden niet bijten is dus effe een leerpuntje. Het zou mij trouwens verbazen, ja teleurstellen, als we er tegen Juliana eens een keer af stappen zonder ruzie. En dat moet je ook niet willen: ruzie brengt mensen nader tot elkander en dient dus een hoger doel. Stel je voor: Union zonder Juliana, NEC zonder Vitesse, Bassie zonder Adriaan… de gedachte alleen al. En zo kwam het dat we nog een zeikbal in de voeten van een rood-gele speelden, die dat met een droge knal afstrafte: 3 - 2. Waarna Jo riep dat er nog 7 minuten te spelen waren om doodleuk 3 minuten later af te fluiten.

Man of the match
Daar doen wij traditioneel niet aan. We zijn immers allemààl man of the match en koppen boven het maaiveld lopen tegen een Calvinistische zeis aan. Daarom melden we niet dat het Marc Glaap was, die een verzengend mooie bal op de lat kopte, maar bovendien een prominente pot voetbal op korrels deponeerde. Met Jan en Barry als goede tweede.

Tot slot
Mis ik er nog drie: onze spitsen John, Guido en Geert. Tja, een slag in de rondte gewerkt en zodoende de middenvelders in staat gesteld te scoren. Keuren we dus ook goed. En Jeroen nog. Die was net terug uit Riga, waar zijn zoon een toernooi speelde. In Riga kunnen ze ook aardig ballen, maar dat spreekt voor zich voor een Baltische staat.

29-1-2012,
Leo E