Veteranen SIOL - Union: 2 - 11

Home > Nieuws > Veteranen SIOL - Union: 2 - 11

Veteranen SIOL - Union: 2 - 11

Datum: 18-04-2017
Na de eerste inning(*) stond het al 0 - 5. Het laddermannetje werd er helemaal simpel van, laddertje op laddertje af. Niet dat wij nou voortdurend op hun helft stonden, maar achterin scoorde SIOL wel zó beroerd op de schaal van strobreed, dat iedere aanval een walk-over was. Invaller Lucien van de Werf streepte er na 21 seconden al eentje diagonaal binnen. Totaal vier zouden er op zijn conto komen. Linkspoot bovendien. We hebben ‘m een contract aangeboden, maar ja, hij is assistent-trainer bij Orion-1, dus dat kent haken en ogen.

MacDonalds
SIOL heeft een splinternieuw, voortreffelijk kunstgrasje. Jos vroeg zich bij de warming-up af of je er wel een sliding op kon zetten. Grappig, immers kan er geen wedstrijd voorbij gaan of hij komt met minstens één rauwe hamburger op zijn poten van het veld. En ja hoor, amper zeven minuten in het veld en hij grijpt in met zijn kenmerkende (weliswaar effectieve maar oh zo risicovolle) strek-stap-kniel. En hup daar ging hij weer dug-outwaarts. Bijtende jodium en schurend wondgaas waren zijn deel, waar hij beter had verdiend.

Rust
Moe waren we niet, wel druk, met verbandmiddelen zoeken voor Jos. In de kleedkamer van SIOL hadden ze niks bij de hand, maar vroegen ze of wij wel allemaal Vets waren. ‘De jongste is 41 jaar de beste 62 en de rest is rond de 50’, luidde het antwoord en daar keken ze van op. Leuke ploeg trouwens, SIOL en ze leerden ons tòch nog een lesje, namelijk ‘hoe slik je een nederlaag zonder mekaar als team de tent uit te vechten?’. Die nemen wij mee voor een voorkomend geval.

Tweede inning
Al snel werd het 0 - 6 tot en met 2 - 11. En daarvan waren er verder twee van Rob, twee van Jeroen en drie van Geert. En omdat deze dubbeltikker toch wel een zekere historische waarde heeft, vermelden we voor het nageslacht dat tevens een stevige duit in het zakje deden: Ruud (prima herdebuut van deze spijtoptant), Pieter (vandaag alles op techniek), Wim (ging gerust de duels aan met hun snelste man), Emiel (als exponent van het tactisch masterplan prima centraal verdedigend), Hennie (een koppeltje, hoor, hij en Emiel), Wijnand (Dreh- und Angelpunkt) en tot slot Leo (die een bal werelds aan nam… vol op zijn woefel en gestrekt ging).

Hedy
Hij wist dat we zeker zes keepers hadden benaderd, maar er geen hadden. Ondanks zijn eerdere afmelding (want nog steeds geblesseerd) trok hij tòch de stoute handschoenen aan en hielp zijn team uit de brand. Hij zou ‘heel voorzichtig’ keepen. Daar nam hij een duidelijk risico, want is de adrenaline in de man, is wijsheid in de kan. En een paar keer ging hij tòch va banque…
(*) voor de etymologen: op TV spreken commentatoren bij het honkbal van eerste innings. Let op de meervouds-s aan het eind dat enkelvoudswoord. Vanaf vandaag is dat dus fout. Bij het honkbal is het eerste inning. Bij het cricket eerste innings. Ofwel het verschil tussen American English en British English. Zo. Dat raadsel is ook eindelijk opgelost en we stellen we vast dat van Jan Cottaar tot en met Mart Smeets, ja tot en met Charles Urbanus, ze hun dikdoenerige s-je achterwege hadden kunnen, ja moeten laten.
PS: en nóóit meer zult u nog honkbalcommentaar kunnen horen, zonder aan dit s-je te denken.

15-4-2017,
Leo E.