JO9-01 sluit met tweede plek seizoen af

Home > Nieuws > JO9-01 sluit met tweede plek seizoen af

JO9-01 sluit met tweede plek seizoen af

Datum: 27-05-2017
De trainingskleding is al ingeleverd, de selecties voor het nieuwe jaar al bekend. De lange weekenden van Hemelvaart en Pinksteren al volgepland, maar er is 1 taak die nog rest. Het seizoen is pas compleet als het is afgerond. En we kunnen er pas echt een punt achter zetten wanneer het punt ook gemaakt is.
 
Dirkje
Begin maart komen we uit de winterstop. We maken onze entree in de Eerste Klasse en er lijken voor onze mannen van JO9-01 maar twee dingen van belang: lekker voetballen en samen plezier maken. En hoewel de eerste wedstrijd wordt verloren, tegen het Feyenoord van onze competitie zetten wij met sterk voetbal de rest van de competitie naar onze hand. Het Feyenoord van onze competitie heet SCP. Niet omdat er een Dirkje als aanjager speelt of dat de schare supporters nonstop liedjes zingt of dat wij een extreem jong coach/leider duo hebben. Nee, het is omdat ze vanaf de allereerste wedstrijd bovenaan komen te staan en die positie niet meer weggeven.
 
Mijnheer Lef
Tussen maart en 18 mei jongstleden voetballen we het gras van de velden in de regio. Eigenlijk is iedere wedstrijd een genot voor het oog. Mooi verzorgd positiespel, met bij vlagen geniale combinaties. De basis van de spelers is een individuele actie, dan de versnelling en het overspelen. Gelukkig komt de heer Lef na een paar wedstrijden ook kijken op de velden. Dat is geen incognito scout van een niet nader te noemen club, die meer oog heeft voor de moeders langs het veld. Nee, de heer Lef heeft zich netjes voorgesteld aan alle spelers en moedigt hen aan gewoon eens een keer te schieten. En dat helpt. Ook al is het doel nog twintig meter weg, het creeert ook kansen. De heldendaden zijn na te lezen in de annalen van dit mooie team. Jullie hebben er nog een paar van mij tegoed. Bij deze dan.
 
Deken van lamheid
Met nog drie duels te gaan blijft er voor ons hoop dat SCP een paar puntjes laat liggen, zodat wij alsnog de kampioenstitel naar De Kluis kunnen tillen. Tegen Blauw Wit moet er dan wel gewonnen worden. En dat is geen uitgemaakte zaak. De spelers van deze ploeg staan meestal sterk en met beide benen op de grond. Hoewel wij beschikken over onze hele ploeg lijkt iedereen onder een deken van lamheid te hebben geslapen. Acties worden onvoldoende afgemaakt, de vleugels niet benut en we proberen alles door het midden. Daar staan veel te veel spelers waardoor iedereen zich eigenlijk kapotloopt op die paar vierkante meters. Gelukkig weet onze Benjamin Beau er twee in te prikken. Mooi om te zien hoe hij het team de weg wijst. Verder ben ik alweer veel vergeten van deze pot, zelfs het tegendoelpunt. Met 1-2 en drie punten gaan we naar huis. Ook Blauw Wit kunnen we van het lijstje afvinken.
 
Taaie wedstrijden
Drie dagen later krijgen wij in plaats van een pittige training de oude vrienden van de Beuningse Boys op bezoek. We spelen onze laatste thuiswedstrijd en dat voelt vertrouwd maar ook een beetje vreemd. Een competitie die zo goed is verlopen thuis afsluiten op een dinsdagavond kan maar op 1 manier. Gewoon lekker ballen, samen plezier maken en daarna een pompende beat in de kleedkamer met ijverige vaders die op dubbele ijsjes trakteren. En zo geschiedde. Het spel op het veld is echt een lekkere pot. De Beuningse Boys zijn zichtbaar gebrand op de overwinning en spelen kort op de bal, storen goed en testen de handschoenen van Naut veelvuldig. Toch weet eigenlijk het hele team deze storm te keren en staan wij samen sterk. Het blijft lange tijd spannend omdat de teams elkaar in evenwicht houden. Mandju opent de score, kort daarop scoort Beuningse Boys ook en pas in de laatste fase is er onze verlossing van Beau met een mooie actie en een schot vanaf de linkerzijde. We vieren de 2-1 en laten zien dat we ook taaie wedstrijden kunnen omzetten in winst.  
 
Woestijngras en Veluwse mollen
De allerlaatste wedstrijd van het seizoen spelen we in de schaduw van het Theo Bos memorial. Wanneer ESA speelt, loopt de halve wijk uit. Gelukkig brengen wij ook een mooie supportersschare op de been. Een zwoele donderdagavond met dreigende regenwolken laten het gras groener kleuren dan het in werkelijkheid is. Midden op ons veld is combinatiegras aangelegd van woenstijngras en Veluwse mollen. We houden op die zandvlakte met kuilen de bal kort aan de voet of spelen hoog over. Ik hunker naar die dikke grasmat van UNION, in de schaduw van Heumensoord, maar dan wel zonder Engerlingen. Toch laten we ons niet afleiden waarop we spelen. Het gaat er ons om, hoe wij spelen.
 
Blauwe muur
De eerste vijf minuten geeft ESA gas. Wij spelen het rustig uit en met Naut als meevoetballende keeper weten we vanuit achter goed op te bouwen. Op links ontvangt Marijn de ballen van Naut en speelt over de linkerzijde zoveel mogelijk Camiel in de voeten. Dat loont want Camiel zet zijn beste linkerpootje voor en daar profiteert Floris van. Hij vervult ook vandaag op de midmid positie zijn rol als drager en motortje. Toch komt hij er niet doorheen, vanwege de blauwe muur die ESA steeds weet op te werpen. Het spel kan dus voor UNION ook gewoon via de rechterzijde. Daar staat Mandju steeds in contact met Naut en ook hij weet veelvuldig Beau aan te spelen. Beau passeert, staat sterk en strijdt voor iedere meter, ook nu weer om Floris te bereiken. Helaas vanaf die zijde ook weer een blauwe aarden wal van ESA spelers. Gelukkig hebben ze in Arnhem nog nooit gehoord van het geheime UNION wapen: Gigi. Met zijn snelheid is hij alle verdedigers te snel af. Maar het voorbeeldgedrag om te scoren komt vanavond van Noah die de 0-1 op de borden zet. Dan is het hek van dam. Het team draait weer als vanouds en bouwt een feestje tussen de scores door. Mandju (2x), Gigi (2x), Beau en Marijn vullen de lijst van Noah aan en met 0-7 dansen wij de polonaise op het veld.
 
Tweede plek eerste klasse
Het seizoen zit erop, de 12 wedstrijden zijn voorbij gevlogen. 10x gewonnen, 1 gelijk en de allereerste wedstrijd dus verloren. Met 61 doelpunten voor en slechts 15 tegen hebben wij ook lekker ons best gedaan om de netten op de velden te laten slijten. We behouden de tweede plek in de eerste klasse, waar we hard voor hebben gewerkt. Een resultaat om trots op te zijn.
 
En dan is er het moment dat je beseft dat de tijd met dit mooie team erop zit. Met alle spelers een band opgebouwd gedurende het jaar. Heel veel geleerd in alle trainingen en dat ook weer kunnen toepassen tijdens de wedstrijden op de velden of in de zaal. Met Ivo als trainer/coach, met zijn doorzettingsvermogen, zijn gerichte coaching van de betreffende speler en het altijd zoeken naar hoe het nog beter kan. Het is een mooie tijd geweest. Met een heel mooi team. Dank iedereen voor jullie inzet en tot volgend seizoen!
 
Grtn,
Jos
 



Combinatiegras van woestijngras & Veluwse mollen



Ivo in zijn karakteristieke houding