Voetbalpot met levensles

Home > Nieuws > Voetbalpot met levensles

Voetbalpot met levensles

Datum: 01-10-2017
Met de wind in de rug en een striemende bak regen uit de lucht spelen we alle kunstgras korrels van het E veld. Menig toeschouwer die ervoor kiest om in de kantine naar hartenlust te genieten van slappe koffie en voetbalverhalen op de vrije zaterdagochtend mist de levenservaring die op de laatste dag van september wordt opgediend.
 
Vriendje Mandju
Er blijven drie punten thuis op de Kluis. Maar dat is de eerste helft geen uitgemaakte zaak. Menige actie strandt op de felle aanpak van de bezoekers uit Beneden Leeuwen. Ze knallen er goed op en ons middenveld dat bij uitzondering versterkt is met vriendje Mandju ziet ze letterlijk vliegen. Ook Floris moet in zijn gewassen en gestreken tenue vol aan de bak, aangemoedigd door zijn opa. Hij waarschuwt zijn kleinzoon om ‘niet te vroeg te happen’. Hadden alle UNIONisten maar zo’n opa denk ik, met levenslessen voor binnen en buiten het veld.



Hersenpan
In de tussentijd zet Leones met goed positiespel aan. Er ontstaat veel ruimte op het middenveld omdat de duels veelal langs de zijlijn plaatsvinden. Dat geeft ons steeds weer kansen. Lucas in de spitspositie, later ingevuld door Gigi vinden vele malen de goalie op hun weg. Aan de andere kant geeft ook de lat en de paal redding, maar daaronder en daartussen is Mehmet Ali de baas. Het blijft erg lang 2-1 en dus ook spannend. De wedstrijd zit in een fase dat het nog alle kanten op kan. Dat benadrukt Patrick in de rust verschillende malen op een toon en vertelwijze die onze aandacht heeft. Sterk blijven staan, altijd zoeken naar je medespeler en vooral je eigen spel blijven spelen. De woorden herhalen we eindeloos zodat ze in de hersenpan staan gegrift.  
 


Hondenweer
In de tweede helft is niks meer droog. Zelfs de humor langs de lijn is niet meer droog. Gelukkig is er een handvol trouwe supporters die in dit hondenweer zich nog buiten waagt. Och, wat is het toch lekker wanneer de bal door de kicksen van Camiel en Marijn wordt geraakt. Ze zijn erg gedreven in het afhouden van grote jongens die als natte sponsen opdoemen op onze helft. En weten zowel Robert, Gigi, Mandju, Lucas en Floris steeds weer aan te spelen. Een genot voor het oog, een goed geschreven hoofdstuk uit de opleidingscatalogus van UNION en een welverdiende overwinning van 6-4. Het was een markante dag. Helaas ben ik de doelpuntenmakers vergeten, op de eerste bevrijdende 1-0 van Robert na. En het vierde doelpunt van Leones waarvan Mehmet Ali later zei dat hij de bal wel degelijk vast had voordat de tegenstander hem uit zijn handen trapt. Na wat zoekwerk en analyses stelt de foto hieronder hem in zijn gelijk.

Op naar volgende week,
Grtn Jos