• Een gure wedstrijd in gezellig Wilbertsoord

    Veteranen De Willy’s - Union: 4 - 1

    Onze eerste wedstrijd ooit tegen De Willy’s. Wát ’n eikels. Ja nee, niet de Willy’s, maar hun voetbalveld. Omzoomd met knotsen van eikenbomen dus bezaaid met blad en eikels. Bepaald geen plek om iets kwijt te raken, want dat vind je nooit meer terug tussen al dat blad. Zoals pakweg eh... een gehoording.

    Bijtijds aan de fles
    Hoe jong enkele van onze tegenstanders waren, bleek pas echt bij de derde helft. Daar vervoegden zich aan de natafel een stuk of wat jonge echtgenotes met kraaiende peuters en zelfs ‘n zuigeling die de fles kreeg. Was trouwens niet de enige die de fles kreeg, want een hunner was jarig. Die kréég me toch een ‘Lang Zal Hij Leven’ om z’n oren... loeihard en in diverse, volstrekt a-congruente toonsoorten. De melk ging ’r van schiften. En als cadeau kreeg de jarige een fles Apfelkorn, formaat vorkheftruck. Vervolgens wedijverden De Willy’s met die baby wie er het eerst z’n fles leeg had. Maar ondanks dat het iets van 15 tegen 1 was, won die blozende kleine het met glans. Die staat over tig jaar waarschijnlijk als centrale verdediger in hun centrum. Tenminste als het een jongen is, dat wisten we effe niet. Maar als het een meisje is wordt het vast een veel scorende spits in het Willy’s vrouwenteam. Wat die laatsten dan weer wèl wonnen was onze wedstrijd. Dus de tussenstand in Wilbertsoord is thans: 1. Baby 2. Willy’s 3. Union.

    De wedstrijd
    Die begonnen wij nochtans goed, met een veldoverwicht, met enkele staaltjes one-touch van Fred en met een even fraaie lobgoal van Wim. De Willy’s counterden scherp en dagkeeper Emiel greep enkele malen kordaat in. Eén bal was ‘m op het spekgladde veld echter te machtig en zo stond het met rust 1 - 1.

    Tweede helft
    Het ‘stond’ bij ons niet meer zo. Soms ook zetten wij ons gemeu te ver door of namen we KPN Post werk uit handen door ballen te bezorgen tot drie posities achter de postgleuf. Uiteindelijk brak ook de jonkheid van sommige Willy’s ons een beetje op. Hun counters werden sneller en gevaarlijker en met enkele malen ongelukkig ingrijpen bij ons achter kregen we er nog drie tegen. Overigens ‘ongelukkig ingrijpen achterin’ is vaak fase twee of drie van gebrekjes elders, dus dit verlies ontstond in alle linies. De Willy’s waren niet beter, maar wij niet. Zoiets.

    Voor die een of twee die wekelijks de diverse negatiefjes tegen de TL-balk van kleedkamer of clubhuis houden hier dan de desverzochte melding dat Leo nog een niet onaardige kans vereikelde.

    Over en weer was er ’n verrassende overtreding, maar dat liep gelukkig af zonder blessures of opstootjes. Paste ook niet in de sfeer, want die was prima, ondanks de miezer die diagonaal over het veld woei. Fijn stel om tegen te spelen, die Willy’s. Wereldnaam trouwens en een evenzo toffe natafel dus. Het is vast laat geworden daar, want ja, miserabel weer, dan blijf je lekker binnen en maakt nog ‘n extra fles Apfelkorn soldaat. De baby ligt toch allang in droomland...

    1-12-2018,
    LeoE.