• Eendrachtige Vets - Herboren Vets: 1 - 0

    Win er maar van, dat HBV. Die geel-zwarten met een geschiedenis die teruggaat tot 1913. Toen het nog BVV was - Beerse Voetbal Vereniging. Maar dat zakte na succesvolle jaren af tot FC Zieltogen. Toen werd de boel heropgericht onder de naam VIOS – Vooruit Is Ons Streven (1). Maar ook dat ging na een tijd niet zo bie. En na een her-heroprichting in 1943 werd het: Herboren VIOS. HBV. Taalkundig niet sterk, die afkorting, maar hun voetbal wel. Al decennia spelen we tegen Maurice, Jürgen en companen en in beide kampen waren er fasen van dominantie en tijden van ‘ze waren weer fokking sterker’. Hoe dan vandaag..?

    Eerste helft
    De Herborenen tikten in de eerste fase het balletje vrolijk rond, maar de Eendrachtigen (l’Union fait la forçe – Eendracht maakt macht) gaven in de zestien geen spat ruimte, waarna ze het spel overnamen.
    De Herborenen moesten achteruit en De Eendrachtigen speelden drie vette kansen uit. Ware het met rust
    2 – 0 geweest, dan had niemand dat gek gevonden. Maar kansen zijn geen doelpunten, dus zo bleef de dubbel-nul op het scorebord en ging men aan de thee, die er niet was.

    Opvallend die eerste helft was het degelijke spel van De Eendrachtigen en de energie die zij op het veld legden. En dan de invallers. Ward. Wat een Laufpensum. En met beleid: slimme blokjes, corrigerende acties, goeie voortzettingen. En Eut, die als geen ander snapt wanneer je het spel simpel moet houden. Ja en Mert, die vandaag keepte en dat combineerde met snelle hervattingen en zo’n beetje als extra laatste man meevoetbalde. Wat minder was: Corné moest er af met een onvervalste zweepslag.

    Tweede helft
    Na een als vanouds sportieve eerste helft, werd het links en rechts wat venijniger. En moest de scheids uitleggen dat hij sinds zijn eerste staaringreep de zaken nóg scherper ziet - zo dat al mogelijk is - dan hij reeds deed. Al durft wellicht een enkel miskend talent of een gedrogeerde opticien die discussie wel aan.

    We kennen Jan, voormalige HBV-back, thans grensrechter. Die vlagt altijd op het scherpst van de snede. En ook wel ‘ns daaroverheen. Vandaag werd hij twee keer overruled bij doelpunten van de Eendrachtigen. Zou volgens Jan in beide gevallen buitenspel zijn geweest. Die eerste leed geen twijfel, maar bij die tweede kreeg hij wederhoor en op basis van zijn trouwe hondenogen liet de scheids zich vermurwen en annuleerde de goal. Tot zijn opluchting gaf Jos – als VAR van dienst – na afloop aan beide beslissingen zijn goedkeuring.

    Verder?
    Ja, de Herborenen kregen de overhand, de ruimtes werden met de minuut groter en de Eendrachtigen counterden vooral nog. En zo vocht Young Rob zich bij een mooie uitbraak de zestien in, behield het overzicht - leerstof voor Eendrachtige spitsen - en legde leep af op de meegekomen Guido. Die tikte binnen: 1 – 0.

    Verdedigend stond het verder zo goed, dat de Herborenen ook in de tweede helft geen enkele uitgespeelde kans kregen. Veel schoten van afstand maar alles richting derde verdieping. Tja, als bij De Eendrachtigen iedereen zijn minimum-niveau aantikt gaan zij van jou niet verliezen. Maar jij wel van hen.

    Huis toe
    De soepel-galante wijze waarop Dennis zijn lief Carolien na de bierzit in haar jas hielp, was omgekeerd evenredig aan de robuustheid waar hij om gevreesd en gevierd is. Dat belooft wat...

    2-3-2024,
    LeoE

    1) Niet te verwarren met SIOL – Sinterklaas Is Onze Leider