• Union Vets krijgen verplicht rust na 2-4 verlies tegen DWSH

    Op de laatste dag voor de avond-lockdown speelden de Union veteranen een van hun beste wedstrijden van het seizoen. Toch ging het treffen met sv DWSH'18 op zaterdag 27 november verloren: 2-4.

    De mededeling van de heren Rutte en De Jonge dat sportaccommodaties met ingang van 28 november om 17 uur dicht moeten, trok een lelijke streep door de ambities van de veteranen. Na een serie jammerlijk verloren wedstrijden, hadden we net de opgaande lijn weer te pakken. Vorige week pakten we in extremis een puntje. Deze wedstrijd was dus onze laatste kans om de eerste seizoenshelft positief af te sluiten.

    Scherp beginnen, dat was de bedoeling. De aftrap was inderdaad scherp. Maar de eerste de beste bal die daarna breed werd gespeeld, belandde in de voeten van een DWSH’er. Die zette een medespeler vrij voor Jeroen en daarmee was de 0-1 een feit. Het snelste tegendoelpunt ooit. Aanvallers waren vanaf de aftrap nog op weg naar voren, keken om en zagen het tafereel achter zich vol ongeloof aan.

    We stonden opnieuw aan de aftrap. Die ging nu beter. We lieten ons door de vroege tegenvaller gelukkig niet uit het veld slaan. Sterker nog: voetballend waren we grote delen van de eerste helft de betere ploeg. De gelijkmaker hing in de lucht en werd daar door Corné na zo’n 20 minuten prachtig uitgehaald. Hij kreeg de bal vanaf links van Geert, draaide zich randje strafschopgebied vrij en peerde het leer met rechts in de linker bovenhoek.

    Union bleef goed voetballen en creëerde kansen. Een mooie geplaatste draaibal van invaller Manuel strandde op de paal. Geerts puntertje eindigde net naast en Corné bleef het proberen maar stuitte telkens op de uitstekende keeper van DWSH. Een oude voetbalwet trad in werking. Het doelpunt viel aan de andere kant. De bal werd vanaf links strak achter een kansloze Jeroen geschoten: 1-2.

    In de rust constateerden we, net als de afgelopen zaterdagen, dat we deze wedstrijd niet hoeven te verliezen. Verder beperkten we de tactische bespreking tot wie de thee in de rust voortaan regelt, want de leveranties vanuit de kantine stokken. Dat leidt tot ergernis en we kunnen onze energie beter sparen voor de wedstrijd. Bovendien willen we graag een goed gastheer zijn voor onze tegenstander en een kopje warm kruidenextract in de pauze is - naast de punten - het minste wat we ze kunnen schenken.

    In de tweede helft gingen we door met goed voetballen. Door een slippertje vanuit een corner zagen we de gasten uit St. Hubert en Wilbertoord uitlopen naar 1-3. Doordat DWSH een fusieclub is tussen De Willy’s en sv St. Hubert weten we nooit of het nou een Willy of een Hubert was die scoorde. Feit is dat hij telde en we onze moed weer moesten samenrapen. Dat deed Corné nog het beste: hij liet van net buiten de zestien een schuiver los die als een schufelsteen over het vochtige kunstgras scheerde en achter de keeper eindigde.

    De aansluitingstreffer gaf nieuwe moed en we drukten Willy’s en Huberts achteruit. Dat deden we zonder Miel, die ongelukkig terechtkwam na een overtreding. Hij uitte daarover luidkeels zijn ongenoegen en zo gaf hij het startsein voor een energiek slotoffensief. Het lukte ondanks enkele kansen niet om de gelijkmaker te scoren. DWSH profiteerde van onze aanvalslust door naar 2-4 te counteren. Daarmee was het definitief gespeeld en konden we na het laatste fluitsignaal scheids Hennie bedanken voor het prettige leiden van de wedstrijd. Andersom complimenteerde Hennie ons met het vertoonde spel.

    In de kantine likten de vets voor het laatst in 2021 hun wonden. Door corona beginnen we eerder dan gepland aan onze winterslaap. Dat doen we in de wetenschap dat, als we de persoonlijke fouten wegstrepen, we keurig met 2-2 gelijkspeelden tegen DWSH. Dat is toch een fijne gedachte. Na de laatste pitcher wensten we elkaar nog net voor de deadline van 20 uur fijne feestdagen. Blijf gezond en laten we hopen dat we weer snel het veld op kunnen!

    WiM, 28-11-2021