• Je moet de groente van ha(c)k hebben...

    HBV Veteranen - Union: 1 - 2 

    Ondanks de uitwedstrijd gingen we na afloop naar De Kluis. Ja, je zult maar helemaal in Beers zitten en nietsvermoedend auto-brouwerij-syndroom hebben. Maar na de derde helft lag daar nog die phone. We stonden te rikraaien: wie zat er ook weer aan deze tafel? Na een paar mislukte belletjes gokten we op Emiel en ja hoor, daar toonde het scherm dat Leo belde. Wim nam voor de zekerheid nog op ook. Maar aha, Voss dus: the phoneman.

    Maar nu: hoe vertellen we hem dat? Eh... als volgt. Trrring... "Met Sandra... oh... ik snap ‘t, ja nee de phoneman ligt hier uitgeteld op de bank...". Bekend plekje vandaag voor ‘m, want hij en nog ‘n paar sterren zaten daar de hele eerste helft, dit terzijde. We hebben zijn phone vlug even gehackt en uitgelezen: z’n bankverkeer, vieze filmpjes, appjes met z’n vriendin, alles. Volgende week een fijne kan bier anders streamen we die hele zut alsnog naar Facebook.

    Nee, dan Wim. Die had kennelijk last van het syndroom, want verklapte een half uurtje eerder aan de tafel nog: ik ben op m’n best als ik de bal niet raak. Hij doelde op de voorzet die Jeroen, weggestuurd door de phoneman, laag door de 16 gaf en waar Wim prettig vanaf bleef, zodoende Geert een vette kans biedend. En die drukte van 14 meter wreed af naar de verdiende 1-2. Verdiend, want we hadden ruimschoots de beste kansen, in beide speelhelften. Maar zoals dat dan gaat kom je eerst achter...

    Rust
    Toch wat virale zorgjes in de kleedkamer, want nogal wat Unionisten kwamen alras met bekertjes hete thee terug het veld op.

    Tweede helft
    Wij lagen eigenlijk boven, maar HBV (nog steeds een heel prettig team om tegen te spelen) drong wel aan. En plots stonden al onze backs bij ons rechts-achterin te meuën. De aloude kwestie: volg je als back blindelings je mannetje, naar welke cornervlag die ook holt? Of verdedig je in de zone? Het verschil tussen old-school en modern. Bij ons is de afspraak al jaren: het laatste, maar dat blijkt toch een heel leerproces resp. wordt zeer verschillend opgevat in onze hele achterste linie. Dus zo kon die HBV-er frank en vrij voorzetten naar de 1-0. Keeper Ad, die altijd 101% vergt van zichzelf, vond achteraf dat hij er nog wel iets aan kon doen, maar de kiem lag elders.

    Minuten later krachtige verdediging door Jeroen, inspeel op Leo, doorsteek op Corné en die schuift meelogendoos de verdiende 1 - 1 binnen. Is wel grappig trouwens: als onze ene goalgetter scoort, wordt de ander extra venijning en pleurt er ook een tegen het nazanediyladipoylazanediylhexan.

    1 Oktober 2020
    Dan vestigen we een record, althans volgens de annalen. Niet dat wij ergens annalen hebben liggen, maar nog nimmer hadden de U-Vets een veldspeler van 70. Laat staan een die ook nog faam draagt als hakspecialist, bij voorkeur bloedstollend in de eigen 16. Hetwelk aan onze tafel natuurlijk meteen de discussie opwierp of dat ding onderaan ons been een hak is of een hiel. Wat blijkt: hakken zitten onder je schoen, het menselijk lichaam kent enkel hielen. Hekken, dit terzijde, staan om je tuin. En dat klinkt als hacken (als phone, hierboven). Hetgeen weer nieuwe vragen opwierp, zoals... enfin... het werd echt tijd om te gaan.

    En we gingen. En Wim fietste nog effe met de geha(c)kte phone naar the man...

    19-09-2020
    LeoE.