• Vets eren Beb Bakhuys in Vierlingsbeek: 0-2

    Voetbal is een raar spelletje. Zakten de Union Vets een week geleden nog door de ondergrens, zaterdag 13 april speelden ze een heerlijke pot. Met als resultaat een 0-2 winst op een sterke combinatie van Sambeek en Volharding.

    Op het programma stond een wedstrijd tegen Sambeek. Maar de Limburgers wisten slechts vijf spelers op de been te brengen uit hun selectie van 21. Dus klopten ze bij de buren uit Vierlingsbeek aan voor versterking. Iets wat ze onderling wel vaker doen. En zo stonden we tegenover een sterk team op het kunstgras van Volharding. Laten we het voor de gelegenheid Samenbeek noemen.

    De omstandigheden waaronder we speelden, mogen niet onvermeld blijven. Half april verwacht je toch een aangename temperatuur en liefst ook een zonnetje. Niets van dat. Het was koud, het waaide en in de tweede helft joeg er zelfs een heuse hagel/sneeuwstorm over het veld. Even overwoog de scheids de oranje ballen op te laten pompen, maar dat bleek uiteindelijk net niet nodig.

    Dat brengt me op een fenomeen dat kort geleden zijn intrede deed in de kleedkamer van de vets: de Knap’man. Een deel van de selectie hijst zich tegenwoordig met veel moeite in deze iets te strakke onderbroek. Het ding heet niet voor niets compressiebroek blijkbaar. Knappe man die ‘m aankrijgt. De Knap’man voorkomt spierblessures en bevordert herstel. Dat was precies wat we vandaag nodig hadden. Ondanks de kou liepen we allemaal zonder blessure het veld af. En we herstelden ons prima van de enigszins beschamende nederlaag van vorige week.

    Union zat meteen lekker in de wedstrijd. Samenbeek kreeg geen vat op ons middenveld, met een sterke Jeroen, die telkens kans zag om over de as op te stomen. Dat leidde ook de eerste goal in. Jeroen mocht doorlopen tot de 16 en uithalen. De één stap voor zijn goal staande keeper probeerde nog te redden wat er te redden viel, maar kon niet voorkomen dat de bal via onderkant lat in het zijnet plofte. Heerlijke goal!

    Tot dat moment had Union niet meer dan een paar plaagstootjes uitgedeeld. Samenbeek had vaker de bal, maar wij toonden ons veel effectiever. Wat te denken van goal nummer 2. Geert wist vanaf rechts met twee tegenstanders voor zijn neus de bal prima voor te krijgen. Daar stond Guido, de Flying Dutchman. Hij dook stijlvol naar de lage bal en kopte hem langs de keeper, op een manier waarop Beb Bakhuys jaloers zou zijn geweest . Een hommage aan de man die op 16 april exact 110 jaar geleden in Pekalongan geboren werd en faam verwierf met zijn vliegende kopballen.

    Na de thee stond er een ander Samenbeek voor onze neus. Er was flink gewisseld en we verwachtten een stormloop op onze goal. Samenbeek probeerde het wel, maar stuitte op een team dat zijn tanden in de wedstrijd zette. Jeroen deed een stapje terug en versterkte het hart van de defensie. Op het middenveld keerde Wijnand terug. Hij viel vorige week hard op zijn hoofd en was daarna dusdanig de weg kwijt dat hij met moeite zijn huis wist terug te vinden. Het zaakje bovenin is even flink opgeschud en dat was vandaag te merken. Hij speelde weer fris van de lever.

    Union knokte, zonder over de grens te gaan. Hoewel dat in deze regio niet eens zo heel moeilijk is. Samenbeek kwam tot mogelijkheden. Kansen kunnen we het niet noemen. Het "Oooookééééé!", van keeper Jeroen schalde regelmatig over het kunstveld, om aan te geven dat het weer een rollertje had opgeraapt. Aan de andere kant bleef Union gevaarlijk. Met name met hoge ballen had de keeper moeite. Een vrije trap van Wijnand - muurtje vond de tegenstander niet nodig - landde via de handschoenen van de keeper op de lat. Een hard schot van Corné wist de keeper niet te klemmen. Guido had de bal er in de rebound met een niet nader te noemen lichaamsdeel binnen kunnen duwen, maar dat lukte niet.

    En zo waren we deze keer niet blij dat de scheids affloot, maar was het jammer. Nu al? Want het ging best lekker vandaag!


    Wim M.
    14-04-2019