• De Mestreechter Staars laten het liggen bij HBV...

    In het Post-Covidium speelden de Union Vets inmiddels twee wedstrijden. Vorige week onze jaarlijkse expeditie naar het buitenland. Corona-wise koos het comité voor een wedstrijd in het goed bereisbare Mestreech, tegen de Vets van SC Jekerdal. Staatkundig gezien geen buitenland (al is daar een boom over op te zetten). Maar noem hen vooral geen Hollanders, want dan krijg je commentaar in koor. In alle toonaarden. André Vieux met z’n riool kon er ’n puntje aan zuigen.

    Hoe dan ook, een fijn en gastvrij stel kerels om tegen te spelen, beetje ons kent ons, mooie gesprekken na afloop. Bovendien konden we hen vloeiend verstaan, mede omdat er Nijmeegse, Arnhemse en Friese roots in dat elftal zitten. Zo speelde hun keeper Leo Hendriks ooit nog acht jaar bij Union. Wij wonnen met 1 - 2, waarbij Corné en Leo beiden een doelpuntje meepikten op de eeuwige lijst Topscorer Buitenland.
    Na een gezellige derde helft met onder meer Limburgse Vlaai, fietsten wij derwaarts en ging het verder met ons zeer geslaagde weekendje. En dat laatste doordat alles weer tot in de puntjes was geroggeld door ons onvolprezen comité: Jeroen, Jos en Fred.
    Dat vinden wij allen zo prettig, jaja… maar het moet wèl ieder jaar weer gefixt worden! Daarom deze verdiende panegyriek: alle drie een 10 met een griffel en een zoen van de juffrouw (na de lessen af te halen bij de conciërge).

    HBV
    Heden onze gebruikelijke seizoens-ouverture tegen de Vets van HBV. Wat viel er van te zeggen? Het volgende wellicht.

    - Bij gebrek aan kwantiteit bracht Frans kwaliteit mee in de persoon van Steven. En die prikte al na tien minuten de 0 - 1 binnen. Jammer dat die twee kerels er 10 minuten na rust af moesten wegens dringende bbhh. Zouden we dat ingevuld krijgen? Het ging er om spannen.

    - Corné beweert wel eens dat hij niet kan koppen. Om prompt de eerste de beste voorzet tegen de geknoopte touwtjes te koppen. Later in de wedstrijd bewees hij zijn punt.

    - Emiel was na afloop helemaal verguld met de grasveeg op zijn kousen, na een sliding. Of zoiets. We vermoeden dat hij die groenbesmeurde kousen thuis met punaises vastprikt aan het raamkozijn, zodat Sandra, zoons en buren een week lang het bewijs kunnen zien dat hij ‘geslide’ heeft.

    - Ruud kreeg een stijve arm van het vlaggen. Voor hem regelen we de volgende keer zo’n pop.

    - Ad meldde dat hij stopt zodra hij niet meer levert.

    - Pieter snapte er niks van dat hij en Cock wel eens door elkaar werden gehaald inzake ‘bikkelharde tackels’. Vandaag had hij daar geen tijd voor want, aldus Pieter ‘ik had genoeg met mezelf te stellen’.

    - Wim was vandaag ontevreden over zijn spel. Zelfreflectie is een spaarzaam goed. Wim spaarde zichzelf niet.

    - Jeroen G. verbruikte veel energie om op het midden de boel een beetje in de klauw te houden. Peanuts echter bij het verbruik van de Mercedesbus die hij vandaag mee had. Jaarlijks met Pasen al krijgt hij een kerstpakket van Meneer Shell.

    - À propos bus. Pim had zijn luxe VW-camper meegenomen. Vandaag de talentenbus van de Union-Vets. Wij hebben Pim voor de rest van het seizoen geboekt. Vandaag was Laufpensum-Pim weer in velden en wegen te bekennen.

    - Fred las de wedstrijd en speelde C-1000: geen fratsen, dat scheelt.

    - Jeroen J. dan. Die puzzelt zich wekelijks een slag rond op de wensen qua speeltijd, wisselmomenten, basis, wiekanwaarspelenenwaarvooralniet.
    Dat lost hij allemaal op, maar aan sommige knelpuntjes qua fitheid kan hij weinig sturen.

    - Jos en Jan, kenners op de fanside onthielden zich wijselijk van commentaar. Want zij zagen Union enkele bizarre kansen missen, maar ook idem fouten maken in de andere linies. En zij zagen dat HBV dat fijntjes afstrafte in het laatste kwartier, toen Union het al lang niet meer kon belopen: van 1-2 naar 3-2.

    Neemt niet weg dat de versnaperingen, de fricandelletjes en vooral de goedmoedige grappen in de nazit vlot rondgingen. En zowel Union als HBV was blij elkaar weer te zien, lees: blij dat we weer kunnen foeballe.

    En dat laatste, beste lezer, is alles.

    18-9-2021,
    Leo E.