• Union Vets - SIOL 3-3: Vets pakken punt en pint

    Je moet van ernstig goeden huize komen om onze keeper met een stift te verschalken. Je moet beschikken over een ragfijne trap en… je moet hoog scoren op de Robbie-de-Wit-ladder. Want wat die deed was misschien nog dapperder dan wat Panenka ooit verzon. Beiden produceerden ze een stift op een moment dat hun huis in brand stond. Dus niet zo’n flauwe, denk: Depay in de 105e minuut van een al-gewonnen-lekker-belangrijk-potje tegen Frankrijk. Of die van Panenka, al was die riant dapperder, namelijk de beslissende in een penalty shoot-out in een EK-finale. Nee, dan De Wit, 21 jaar, tweede cap. Mei 1985, Budapest, Népstadion, 75.000 Magyaren (en één Hollander, ik zeg niks). Nederland móet winnen van het toen nog ongenaakbare Hongarije, om een play-off te halen voor het WK in Mexico. Nog 20 minuutjes en... enfin de Wit. Panenka wist al een week van tevoren wat ‘ie ging doen. De Wit misschien ‘n seconde, schuin voor het doel.

    SIOL scoorde er twee van die. Plus een harde vanuit de draai. Mooie goals, stuk voor stuk.

    Wedstrijd

    Wij moesten de haren nog even losgooien, nog wat gorgelen met mondwater en we stonden al met 0-2 achter. Best geflatteerd, maar er loopt een stel goeie techneuten rond bij de Cuijkers. Leuke gasten om tegen te spelen, ook vandaag weer. Maar Union rechtte de schouders, zocht weer de aanval en wat bracht Jeroen G. voor ons mee uit Deutschland? Jawohl, der Anschlusstreffer. Tien minuten voor rust stak Dennis een bal op hem, Jeroen kapte naar binnen en moest tussen twee verdedigers in een harde punter geven, hard genoeg om de keeper panna-wise te verschalken: 1 2. Lekker en daarmee floot Jay Hendriks voor rust. Die laatste kreeg 1 minuut voor aanvang de fluit toegeworpen, al weer een debuut voor hem. Hij moest wel effe 3x slikken, maar bracht het er uitstekend vanaf. ‘Djizzus’, zei hij na afloop, ‘ik sta graag 24 uur per dag op een voetbalveld, maar dit wordt nooit mijn ding’. Ga er ook maar aan staan als adolescentje tussen 22 van die makkers met hun wild geraas.

    We hadden in de eerste helft voetbalsteun van Ruben, die over de vleugel een paar keer lekker doorkwam en op goal kogelde. Met een balletje terug had er mogelijk meer in gezeten.

    Tweede helft

    Ruub’ floot de tweede helft met de van hem bekende soevereine coolness. Hij zag dat we vrij snel de 1-3 in ontvangst namen en daar baalden we van. Maar ook wij hielden het hoofd cool en probeerden te voetballen. Dat lukte bij vlagen en aan het eind van een elegante aanval over rechts gaf Rob hard voor. Corné nam hem in één keer, halfhoog, met wat de honkballers een stootslag noemen: 2-3 en onze kansen ontslonken. En achterin hielden wij lockdown. Vlak voor tijd nam Jay hem van 16 meter hard op de slof en al tijdens het schot sprintte Guido naar de keeper. Dat is een kwaliteit, want hoe vaak doen aanvallers dat. Maar soms heeft de keeper zo’n bal niet klem, dus daar was Guido-uit-een-doosje, nét een teen sneller dan iedereen: 3-3, een echte spitsengoal

    Met ons eerste officiële punt in de tas togen wij naar de clubkeet. Waar de onvolprezen Ako ons verzorgde met kannen en kazen. Wist je trouwens dat die kan foeballe. En pas veertig is?

    20-11-’21, LeoE