• Vets verliezen, maar vieren 'aanname van het jaar'

    Met een grote boog roste de Julianaspeler de bal zijn eigen strafschopgebied uit. Het leer viel ter hoogte van Gerard, beter bekend onder zijn voetbalnaam Barry, uit de lucht. 21 spelers, publiek en de mensen op de bank keken in spanning toe. Hoe gaat hij deze bal verwerken? Kan hij ‘m überhaupt verwerken? Loopt hij geen gevaar? De enige die geen druk voelde, was Barry zelf. De oudste speler van het veld bleef staan waar hij stond en tilde zijn voet zo’n 30 cm boven de grasmat. Bezorgde de bal een zachte landing op de buitenkant van de wreef, door de voet met bal mee naar beneden te bewegen. Het ding lag meteen dood voor zijn voeten. Na afloop kreeg de actie het stempel ‘Aanname van het jaar’. Mooier was de ovatie die Barry meteen na zijn aanname kreeg vanaf zowel de Juliana- als Unionbank. Zij zagen het ongelooflijke voor hun neus gebeuren. Barry zelf haalde de schouders op: Hoezo bijzonder? Gewoonste zaak van de wereld. Waarna hij overging tot de orde van de dag en de bal inleverde bij de verkeerde kleur.

    En zo is er altijd iets te beleven tijdens de wedstrijden van de Union veteranen. Zaterdag 4 juni speelden we onze laatste wedstrijd van het seizoen, uit bij sv Juliana’31 in Malden. De derby dus. Al is er van een derbysfeer nauwelijks meer sprake. De tijden van animositeit tussen beide elftallen liggen gelukkig ver achter ons. Het Maldense team herbergt een goed stel voetballers en beschikt over een levendig clubhuis waar altijd iets te doen is.

    Ook wij beschikken over een goed stel voetballers. Maar als vlak voor het begin de beide Jeroenen moeten afhaken met blessures en kort na de start Dennis naar de kant moet, dan voelt dat toch als een aderlating. Bram verving Jeroen tussen de palen en deed dat met verve. Op het middenveld werd Miel herenigd met oud-Union1-maatje Ewoud. En dan was er de dynamische Ward, altijd bereid om ons uit de brand te helpen.

    Zo bracht Union een alleszins representatief team op de been. Maar na een goede start, drukte het sterke Juliana ons toch langzaam achteruit. Voor rust scoorden zij twee keer. Aanvallend waren wij machteloos. Corné stond voorin op een eiland, met twee sterke verdedigers voortdurend in zijn nek. Dat vroeg om ingrijpen tijdens de rust. De discussie in de kleedkamer verliep wat warrig. ‘Duels winnen!’, riep de één. ‘Uit de duels blijven!’, riep de ander. Toch leverde een kleine omzetting resultaat op. Ewoud ging wat meer vooruit spelen, in de buurt van Corné. Het zorgde verdedigend voor wat risico’s, maar die namen we voor lief. Want nu kwamen we opeens wel tot kansen.

    Een volley van Leo na een hoekschop, werd licht getoucheerd en raakte de paal. Ewoud kopte knap in, maar de keeper keerde. Zoals de doelman trouwens wel meer ballen goed verwerkte. Maar tegen de machtige kopbal van Corné was hij kansloos. Corné kreeg de bal na een goede aanval over rechts loepzuiver aangespeeld door Ewoud en kopte bij de eerste paal hard binnen: 2-1.
    Zoals gezegd: onze aanvallende intenties leverden achterin problemen op. Steven kwam regelmatig 1-op-1 te staan met een Julianist en de buitenspelval klapte niet altijd even goed dicht. Zij liepen dan ook uit naar 4-2. Maar goed, wij hadden de aanname van het jaar. En Pim maakte nog een mooie goal, door komend vanuit het middenveld een lage voorzet van Guido binnen te lopen. De 5-2 van Juliana was er daarna een voor de statistieken.

    Hennie floot voor het einde. Hennie?, zult u wellicht denken. Waarom fluit onze Hennie een uitwedstrijd? Dat kwam zo. Hennie zou bij ons vlaggen. Maar bij aankomst op sportpark De Broeklanden bleek hun scheids er niet te zijn. Hennie kreeg het vertrouwen van beide kampen, ook al omdat hij de thuiswedstrijd bij Union in goede banen had geleid. Ook nu bracht hij de wedstrijd ontspannen naar een goed einde.

    Het terras op het sportpark van Juliana lonkte. We dronken er een klein biertje. Want het terras van onze rugsponsor St. Anneke lonkte nog meer. Daar verzamelden we na de wedstrijd. Er kwamen nog een paar Unionisten spontaan aanlopen. Zo werd het een lange en gezellige avond met bier, bitterballen en borrelplanken. We spraken na over wedstrijd en over het uit de lucht plukken van ballen. Maar ook over het voorbije seizoen en we keken alvast vooruit op het nieuwe. Want na vandaag hebben we daar nu alweer zin in!

    WiM, 5 juni 2022