In memoriam Henk Giesbertz juli 1950 – december 2025
Henk begon, als 10 jarige, zijn carrière bij de jeugd van Union. Daarna, bij de junioren, tot eind seizoen 1967. Hij speelde al vroeg in het A team, altijd als spits. Henk had toen al een imposant lijf met zijn lange blonde manen.
Hij was misschien niet de meest technisch begaafde speler maar scoren kon hij als geen ander, vaak met een harde knal, soms onnavolgbaar.
Hij was een vriendelijke reus die zich nooit ergens druk om maakte, ook niet als hij een overtreding beging of er een tegen hem gemaakt werd. Gewoon doorvoetballen.
Op zijn 18e kreeg hij zijn eerste serieuze (meniscus) blessure. In de loop van de jaren zou er nog 3 krijgen. Deze blessures hebben er mede toe geleid dat hij slechts enkele wedstrijden in Union 1 heeft gespeeld. Daarna ging hij spelen bij het eerste senioren zaterdagelftal van Union dat in 1972 werd opgericht. Het was een bont gezelschap waar Henk met veel plezier nog een aantal jaren deel van heeft uitgemaakt. Alles bij elkaar is Henk ongeveer 25 jaar op het veld actief geweest.
Later langs de lijn bij het 1ste sprak hij regelmatig over zijn groot scorend vermogen. Als je zijn verhalen moest geloven, zou hij met afstand de all time topscorer van Union zijn geweest.
Henk , zeker ook samen met zijn broer Tonnie, heeft, als aannemer, bij Union een lange staat van dienst opgebouwd. Henk is, tot op heden, onmisbaar gebleken als aannemer/klussenman van de accommodatie. Wanneer er iets gerepareerd moest worden, even Henk bellen en de klus werd geklaard. En dat is nog steeds zo. Iedere klus werd/wordt door Henk (vader of zoon) in goede samenwerking aangepakt en afgerond. Zoals hij als voetballer altijd zei: niet zeuren maar doorspelen, zo gold dat ook in het werk: niet zeuren, aanpakken, doorwerken en afronden.
Ook als jarenlange hoofdsponsor van Union was Henk onmisbaar en is dat nog steeds. Zijn Unionhart stond altijd open, maar wel met beleid.
Henk was een buitengewoon aimabel mens. Altijd goed gemutst, een man met een aanstekelijke lach, zakelijk inzicht en gezonde dosis relativeringsvermogen. Hij kon ook met iedereen goed door een deur, zo heb ik zelf altijd mogen ervaren en ik hoorde dat vaak ook om hem heen. Daar krijg je geen ruzie mee. En, stel dat je eens ruzie met hem kreeg, dan moest je vooral eerst goed naar jezelf kijken. Henk was de redelijkheid zelve.
De laatste jaren ging het met zijn fysieke gezondheid al minder maar het afgelopen jaar liep het echt zienderogen achteruit. Hij wist dat ook dondersgoed maar naar buiten toe bleef hij optimistisch. Dat was zijn grondhouding.
Union is Henk veel dank verschuldigd voor de voetballer die hij was, de aannemer waar we altijd op konden rekenen en als jarenlange hoofdsponsor van onze club.
Henk, namens bestuur en leden, nog 1 keer enorm bedankt voor alles wat je voor ons Union gedaan hebt.
Marc Seveke, ex-voorzitter
