Op 20 maart jl. is Wim Bilo na een kort ziekbed op vierenzeventigjarige leeftijd overleden. Was hij de laatste jaren vooral bekend als stadsgids van Nijmegen, met een bijzondere belangstelling voor de architectuur van de wederopbouw, ook bij Union is hij jaren actief geweest. Dit werd ook door burgemeester Hubert Bruls opgemerkt, toen hij Wim in november 2025 de Zilveren Waalspeld uitreikte vanwege zijn verdiensten voor de stad Nijmegen. Wim kwam bij onze vereniging toen zijn zonen – eerst Mart, daarna Tuur –, zoals destijds zoveel kinderen uit de Hazenkamp, als pupil bij Union gingen spelen. Wim werd jeugdleider, en was actief in de jeugdcommissie. Later was hij eerst en vooral, en jaren achtereen, clubscheidsrechter; bijna wekelijks floot hij zijn wedstrijd, in alle leeftijdsgroepen, net zoals het de vereniging uitkwam. Ook bij jeugdtoernooien en bij het toernooi voor middelbare scholen dat Union een aantal jaren op (toen nog) Koninginnedag organiseerde wilde hij altijd wel fluiten. Het leek hem gemakkelijk af te gaan: hij straalde zoveel gezag uit dat spelers meteen begrepen dat protesteren bij deze scheidsrechter echt geen zin had. Wie het toch probeerde werd vaak met een kwinkslag op zijn plaats gezet. Toen Union een tijd lang een intern begeleidingsprogramma voor beginnende clubscheidsrechters had, was hij een van degenen die bereid was die begeleiding te verzorgen: een paar wedstrijden meekijken, en de scheidsrechters tips geven over waar te lopen, wanneer de diagonaal los te laten, hoe contact met de grensrechters te houden, enzovoorts. De laatste jaren zagen we hem minder op De Kluis, maar als hij in de stad een Unionist tegen het lijf liep was hij altijd ook belangstellend naar het wel en wee van de vereniging. Union is hem veel dank verschuldigd – moge hij rusten in vrede.
